Blogger Widgets

စာ

 photo JerryAni_zpsab17c18d.gifဘုရား၊တရား၊သံဃာ၊မိဘဆရာတုိ ့ကုိဦးထိပ္ထားလ်က္က်ေနာ္ဝါသနာအရေရးသားေသာ photo JerryAni_zpsab17c18d.gifကုိတုိင္ေရးကဗ်ာမ်ား photo JerryAni_zpsab17c18d.gifေဆာင္းပါး photo JerryAni_zpsab17c18d.gifနည္းပညာ photo JerryAni_zpsab17c18d.gifဟာသ photo JerryAni_zpsab17c18d.gifပုံလွလွေလး photo JerryAni_zpsab17c18d.gifစာအုပ္စဥ္ photo JerryAni_zpsab17c18d.gifflash songနားဆင္ရန္ photo JerryAni_zpsab17c18d.gifကဗ်ာအေၾကာင္းေလ့လာရန္ photo JerryAni_zpsab17c18d.gifcssကုတ္မ်ား photo JerryAni_zpsab17c18d.gifရသ photo JerryAni_zpsab17c18d.gifစာေပေတြဖတ္ရွုသူအားလုံးကုိေက်းဇူးအထူးတင္လ်က္.....ညီညြတ္ညိန္း

ကာလာ

သင္နွစ္သက္ရာ အေရာင္ ျဖင့္ေရြးခ်ယ္ၾကည့္ရူနိုင္ပါသည္

Friday, 5 October 2012

***ဣတၳိယေခၚ.....**

က်ေနာ္အိမ္ထဲမွာပဲေနရေတာ့မြန္းက်ပ္လာသည္
ေလေကာင္းေလသန္႔ရွုရန္ရြာေတာင္ဘက္သို႔
က်ေနာ္ထြက္လာခဲ့သည္
စိမ္းစိုေသာေတာတန္းေလးျမင္ကြင္းကလွေနသည္
ေလေျပေလနုေအးေတြကလဲတိုက္ခက္ေတာ့
မြန္းက်ပ္စိတ္ကိုေျပေပ်ာက္ေစသည္

က်ေနာ္ေလေျပေတြရွုရွုိက္ရင္းသြားေနတာ
ထန္းေတာညိဳပတ္လည္ဝိုင္းေနတဲ့ထန္းေတာထဲ
ေရာက္ေတာ့အရိပ္ေကာင္းေသာသစ္ပင္ေအာက္
တြင္ထန္ေရေသာက္ေနေသာက်ေနာ္သူငယ္ခ်င္း
ဖိုးေက်ာ္နဲ့ဇင္ကို၊ရဲဝင္းစိုးတို႔ကိုေတြ႔ရသည္

ဖိုးေက်ာ္ကက်ေနာ္ကိုလွမ္းေခၚသည္
"သူငယ္ခ်င္းစာဥလာဆြဲရေအာင္"
က်ေနာ္လဲသူတို႔ထန္းေရဝိုင္းဆီသို႔ေျခဦးလွည့္
လိုက္ပါေတာ့သည္
""စာဥခ်ကြာ"
ဖိုးေက်ာ္ကမ္းေပးေသာထန္းေရခြက္ကိုယူကာ
ေသာက္လိုက္သည္
ထန္းေရေသာက္ရင္းစကားေတြေျပာေနတာေပါ့
ထန္းေရေလးသုံးေလးခြက္ေလာက္ဝင္ေတာ့
ပါးစပ္ကစကားေျပာတာသြက္လာသည္ဖိုးေက်ာ္
ကအခ်စ္စန္းပြင့္သူေပါ့ဗ်ာ
""စာဥငါမင္းကိုတစ္ခုေျပာစရာရွိတယ္""
""ေအးေျပာေလကြာ""
"ငါခ်စ္သူကြာနည္းနည္းစကားမ်ားတာနဲ႔သတိေမ့
တက္သြားေရာကြာ""
"မင္းေကာင္မေလးမိန္းမမာယာသုံးေနတာေနမွာပါ"
"ငါလဲမသိဘူးကြသူငယ္ခ်င္းတို႔အၾကံေပးဦး"
"ဖိုးေက်ာ္ေရဒီကိစၥကိုဟိုေကာင္စာဥကိုသာေမး"
ဇင္ကိုကေတာ့က်ေနာ္ဘက္ျမွားဦးလွည့္လိုက္ျပီ
"ဟုတ္တယ္ဖိုးေက်ာ္ဒီေကာင္စာဥသာေမး"
ရဲဝင္းစိုးကပါအခြ်န္နဲ႔မေလျပီ
"ေဟေကာင္စာဥမင္းေျပာဘာလုပ္သင့္လဲ"
မိန္းမေတြမွာမာယာေတြကအမ်ားၾကီးရွိတယ္
ငါမင္းတို႔ကိုနည္းနည္းေျပာျပမယ္
ရွက္စနိုးျပဳံးျခင္း၊မသိဟန္ေဆာင္ျခင္၊ခိုးၾကည့္ျခင္း
ကေလးကိုေခ်ာ့ျမဴျခင္းအမ်ားၾကီးပဲကြ
ငါအျမင္ေတာ့မင္းေကာင္မေလးကမင္းခ်စ္မွန္း
သိေနလို႔ဆိုးတာျဖစ္မယ္အဲမာယာကညဴစူတက္ျခင္းေပါ့ကြ
"ဟုတ္လားကြ"
ဟုတ္တယ္ငါေကာင္
မင္းတို႔ကေလစာေရးဆရာၾကီးမင္းသိခၤေျပာသလို
ေလ့လာပါမွတ္သားပါဆိုေတာ့စာအုပ္ထဲမွာ
အရုပ္မ်ားတယ္နည္းတယ္ပဲၾကည့္ေနတယ္
ကြမ္းယာစားပါဆိုဝါးျပီးေထြးခ်တယ္
""မင္းကေတာ့ေျပာျပီ"
""ငါေျပာတာကစာေပေတြေလ့လာေတာ့အညာ
မခံရတာေပါ့"
အခုငါတို႔ရြာမွာစာၾကည္တိုက္လဲရွိေနျပီေလ
"ေအးပါေလ့လာမယ္"
မင္းတို႔ခ်စ္သူေတြၾကားမွာရွိေသးတယ္သူတို႔သုံး
တက္တဲ့စကားေတြရွိတယ္... "ဟုတ္လားအဲဒါဘာလဲ"
"မင္းနဲ႔ေတြ႔တဲ့အခ်ိန္မွာကိုေရလို႔ေခၚမယ္မင္းကလဲ
ေျပာေလလို႔ေျပာမယ္အဲအခ်ိန္မွာသူကဘာမွ
မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ေျပာမယ္ေအးအဲဒီလိုေျပာရင္
သူစိတ္ထဲမွာမင္းကိုေျပာစရာရွိေနလို႔ပဲမွတ္

က်ေနာ္တို႔ထန္းေရဝိုင္းနားသို႔ဖိုးေက်ာ္ခ်စ္သူ
ေရာက္လာပါတယ္
"ကိုၾကည့္စမ္းဒီထန္းေရမေသာက္ပါနဲ႔ေျပာထား
တာကိုေသာက္တယ္""
""နည္းနည္းပါက်န္းမာေရးတြက္ေလ"
ဒီလိုနဲ႔စကားေတြတစ္ေယာက္တစ္ခြန္းေျပာရင္း
ေကာင္မေလးရုတ္တစ္ရက္သတိေမ့လဲသြားသည္
က်ေနာတို႔လဲပ်ာပ်ာသလဲျဖစ္သြားကာ
ဖိုးေက်ာ္ကပဲသူခ်စ္သူတက္တိုင္းသြားေနၾကရြာ
ေက်းလက္ေဆးေပးခန္းသို႔ေျပးပါေလသည္
က်ေနာ္တို႔လဲသူေနာက္မွအေျပးအမွီလိုက္ရသည္
ဟိုေရာက္ေတာ့လူကအေတာ္ေမာဟိုက္သြားျပီ

ေဆးခန္းကထြက္လာေတာ့ေကာင္မေလးမ်က္ႏွာ
ကျပဳံးလို႔ရႊင္လို႔ေလဒါနဲ႔က်ေနာ္လဲစပ္စုခ်င္တာနဲ႔
ေဆးခန္းဝင္သြားကာက်ေနာ္သူငယ္ခ်င္းကိုေမး
ၾကည့္ျပီးက်ေနာ္ျပန္ထြက္အလာမွာဖိုးေက်ာ္
ေခၚကာအစီစဥ္တခုဆြဲပါေလသည္

ေနာက္ေန႔မနက္ခင္းသူတို႔ႏွစ္ေယာက္က်ေနာ္အိမ္
ေရာက္လာပါသည္က်ေနာ္လဲျပင္ထားေသာထမင္း
ဝိုင္းသို႔ေခၚကာမနက္စာဧည့္ခံေကြ်းပါသည္
ထမင္းစားျပီးေနာက္ေရေႏြးၾကမ္းေသာက္ရင္း
စကားေတြေျပာေနတာအခ်ိန္ၾကာလာေတာ့
""ကိုျပန္ရေအာင္ေလ"
"ခဏေနပါဦးဒီမွာစကားေကာင္းေနတယ္"
ေကာင္မေလးတစ္ထပ္ေခၚေတာ့လဲဖိုးေက်ာ္က
ေနဦးေျပာတယ္ေနာက္တစ္ခါေခၚေတာ့လဲဒီတိုင္းပဲ
ေျပာတယ္ေနပါဦးေပါ့တစ္ခါမရႏွစ္ခါမရနဲ႔သုံးခါ
ေျမာက္ေခၚျပီးေတာ့ေကာင္မေလးစိတ္ဆိုးျပီေမ့
လဲသြားပါျပီဒီတခါေတာ့က်ေနာ္တို႔ပ်ာပ်ာသလဲ
မျဖစ္ေတာ့ဘူးဒီတိုင္းပဲထိုင္ၾကည့္ေနလိုက္သည္
ဖိုးေက်ာ္ကေတာ့စိတ္ပူတာေပါ့က်ေနာ္သူထူမဲ့
လုပ္ေတာ့တားထားသည္...

နာရီဝက္ေလာက္ၾကာေတာ့သူသတိရလာသည္
က်ေနာ္တို႔ကိုေသခ်ာၾကည့္ေနသည္
က်ေနာ္လဲသူကိုကိုယ္ခ်စ္သူေပၚအဲေလာက္မဆိုး
ေျပာျပေတာ့သူလဲနားလည္သြားသည္
က်ေနာ္အိမ္မွျပန္သြားေသာသူတို႔ႏွစ္ေယာက္
ေက်ာျပင္ကိုၾကည့္ရင္းျပဳံးရင္းက်န္ေနခဲ့ပါသည္


ခ်စ္သူတိုင္းအဆင္ေျပၾကပါေစ

က်ေနာ္ဖုန္းနဲ႔တင္ရတဲ့စာေတြကိုအားေပးသူ
အေပါင္းအထူးေက်းဇူတင္လွ်က္

ၾကိဳးစားပါဦးမည္




***စံလြန္းတင္**


ႏွစ္ျဖာသုခခ်မ္းသာၾကပါေစ.....ေခတ္သစ္မင္းနႏၵာ

***ကြ်န္ေတာ္နဲ႔လူလည္ၾကီးမ်ား**.....


သီတင္းကြ်တ္ေတာ့မွာျဖစ္သည့္အတြက္က်ေနာ္နဲ႔
သူငယ္ခ်င္းဖိုးေက်ာ္သက္ၾကီးရြယ္အိုနဲ႔မိဘဆရာ
သမားေတြကန္ေတာ့ရန္အတြက္ပစၥည္းဝယ္ဖို႔
ျမိဳ႕ကိုဆိုင္ကယ္ေလးစီးကာခရီးစႏွင္ေနပါသည္

မိုးအကုန္ေဆာင္းကူးရာသီမို႔လမ္းရွိေရကြက္ေလး
ေတြကိုေကြ႔ဝိုက္ကာစီးေနရေသာေၾကာင့္ခရီးက
မတြင္ဘူးျဖစ္ေနပါတယ္အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာႏွင္
လာေတာ့ျမင္းျခံျမိဳ႕ေလးသုိ႔ေရာက္ပါသည္

က်ေနာ္လဲျမိဳ႔ေရာက္ေတာ့က်ေနာ္အသိမိတ္ေဆြ
ဦးအုန္းအိမ္သို႔ဝင္ပါေလသည္

""ဦးအုန္းေရ...ဦးအုန္း"
"ေဟာကိုစာဥတို႔ပါလားလာဗ်ာ"
ဆီၾကိဳတာကဦးအုန္းသားေလးကိုေထြးပါ
"မင္းအေဖဘယ္သြားတုန္းေမာင္ေထြး"
"အေဖအျပင္ခဏသြားတယ္"
က်ေနာ္တို႔စကားေတြေျပာေနစဥ္ဦးအုန္းေရာက္
လာပါသည္
"ေဟ့ဂ်ိန္းစ္ဘြန္းလက္သစ္စာဥပါလား"
"ဟာဦးကေတာ့ေျပာျပီ"
"မဟုတ္လို႔လားကြငါမင္းတို႔ရြာအလည္လိုက္ေတာ့
မင္းဆိုင္ကယ္ေနာက္ကထိုင္လိုက္တာေလမင္းက
ေတာလမ္းေတာင္ဘုရားတရတယ္ေလ""
""ဟားဟားဦးကေတာ့ေျပာျပီ"
"က်ေနာ္တို႔သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြကန္ေတာ့ဖို႔
ပစၥည္းလာဝယ္ရင္းဦးအုန္းကိုရြာထြက္သီးႏွံလာေပး
တာပါ"
"ေအးေက်းဇူးပါကြာ"
ဒါဆိုက်ေနာ္တို႔ေဈးဝယ္သြားေတာ့မယ္ေနာ္
က်ေနာ္တို႔လဲဦးအုန္းကိုနုတ္ဆက္ခါေဈးထဲတြင္
သက္ၾကီးရြယ္အိုမိဘဆရာသမားအတြက္ပစၥည္း
ေတြဝယ္ခ်မ္းျပီးျပည့္လၻက္ရည္ဆိုင္တြင္
ဖာလူဒါမွာေသာက္ရင္းစကားေျပေနသည္
"ေဟေကာင္စာဥမင္းဖါလူဒါကေကာင္းတယ္ကြ"
"ေအးေကာင္းရင္ေသာက္ျပန္ရေအာင္"
ဒီလိုနဲ႔က်ေနာ္ျမင္းျခံျမိဳ႕ကျပန္ထြက္လာေတာ့ေန
ဝန္းနီနီသည္တေန႔တာနုတ္ဆက္ရန္ျပင္ေနသည္

က်ေနာ္တို႔အိမ္ေရာက္ေတာ္လမင္းေရာင္ထြန္းလင္း
ခ်ိန္မွျပန္ေရာက္ခဲ့ပါသည္
သီတင္းကြ်တ္ရန္ရက္အနည္းလိုေသးတာေၾကာင့္
က်ေနာ္တို႔လဲယာထဲတြင္အလုပ္ရင္းအခ်ိန္ကုန္
ေနပါသည္တစ္ေန႔မွာေတာ့မနက္အေစာၾကီး
ဖိုးေက်ာ္ေရာက္လာကာ
""စာဥေရ...စာဥ"
"ဘာလဲကြ"
"ငါနဲ႔ျမိဳ႕လိုက္ခဲ့ေလကြာ"
"မင္းကဘာလုပ္လဲ"
"အေမကေဆးဝယ္ခိုင္းလို႔ေလ"
"ရြာထဲမွာမရွိဘူးလား"
"မရွိဘူးကြ"
"ငါမလိုက္ေတာ့ဘူးကြာငါယာခင္းပိုးက်ေနလို႔
"ဒီေန႔ေဆးျဖန္းရမွာ"
ဒါဆိုလဲငါသြားမယ္ကြာ"
"မင္းေစ်းကငါအတြက္ဖာလူဒါတစ္ခြက္ဝယ္ခဲ့
"ေအးေအး"
က်ေနာ္လဲယာထဲသို႔ဆင္းကာပိုးသတ္ေဆး
ျဖန္းရန္လုပ္စန္းပါေတာ့သည္
က်ေနာ္သီခ်င္းေလးဆိုကာအလုပ္ေနတာ
ေန့လည္ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ထမင္းစားကာ
တစ္ေရးအိပ္ေနခိုက္ဖိုးေက်ာ္ျပန္ေရာက္လာသည္

"စာဥ...စာဥ"
"ဖိုးေက်ာ္မင္းျပန္လာျပီလား"
"ဒါနဲ႔ငါမွာတာဘယ္မွာလဲ"
"မင္းမွာတာဘာရယ္"
"ဖာလူဒါေလကြာ"
ေအးငါအဲအေၾကာင္းေျပာမလို႔ပဲ
""ဟာဘာျဖစ္လို႔လဲ"
"ဘာျဖစ္ရမွာဒီတစ္ခါဖာလူကဒါကြာဟုဖိုးေက်ာ္
စကားစတည္ပါသည္
ငါေဈးေရာက္ေတာ့အေမ့မွာတဲ့ေဆးဝယ္တယ္ကြာ
ေဆးဝယ္ျပီးျပန္အလာမင္းနဲ႔ငါထိုင္တဲ့ဆိုင္လဲ
ေရာက္ေရာငါမင္းနဲ႔ေသာက္တဲ့ဖာလူဒါကိုေမ့ေန
တယ္ကြာဒါနဲ႔ငါလဲေဘးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့
တရုတ္ၾကီးတစ္ေယာက္ကအနီေရာင္ေလးရယ္
နိုးရည္ရယ္ေရာေဖ်ာ္ထားတဲ့အရည္ေသာက္ေန
တယ္ငါလဲေမ့ေနတာနဲ႔စားပြဲထိုးကိုတရုတ္ၾကီး
ေသာက္ေနတဲ့ခြက္ကိုလက္ညိဳးထိုးျပလိုက္တယ္
ခဏၾကာေတာ့ကြာစားပြဲထိုးေလးကလာခ်ေပး
ေတာ့ငါလဲအားရွိပါးရွိေသာက္လိုက္တာကြာ
ခ်ခ်ဥ္စုတ္ေနတာပဲငါလဲေဒါပြပြနဲ႔ထေအာ္မိတယ္
"ဘယ္လိုေအာ္"
"ဒီလိုအရည္မ်ဳိးလူမေျပာနဲ႔ေခြးေတာင္မေသာက္
ဘူးထြီလို႔ေျပာလိုက္တာငါေကာင္တရုတ္ၾကီးလဲ
ဆက္ေသာက္မေသာက္ရခက္နဲ႔ငါကိုမ်က္ေစာင္း
ထိုးၾကည့္တာေပါ့"
"ဟားဟားမင္းကေတာ့ကြာဒိန္ခ်ဥ္ကိုနဲ႔
ဖာလူဒါမွားရတယ္လို႔"
"ငါေမ့ေနတာကို"
ထားပါေတာ့ကြာ
"ငါေမ့ေနတာငါဆိုင္ကအထြက္ဦးအုန္းက
မင္းဆီစာတစ္ေစာင္ေရးေပးလိုက္တယ္ေရာ့"
က်ေနာ္လဲဦးအုန္းေပးလိုက္ေသာစာကိုဖြင့္
ၾကည့္လိုက္ေတာ့

သို႔/

ဂ်ိန္းစ္ဘြန္းဝက္သစ္စာဥေရ
ငါသားေလးကြာျမိဳ႕မွာရည္းတစ္ေယာက္ျပီးတစ္
ေယာက္ထည္လဲတြဲလို႔သူကိုမိန္းမေပးစားေတာ့
သူကျမိဳ႕သူေတြကလည္တယ္တဲ့ေတာသူပဲ
ယူမယ္တဲ့အဲဒီေတာ့ငါသားကိုဂ်ိန္းစ္ဘြန္း
လက္သစ္စာဥဆီကိုမနက္ျဖန္လႊတ္လိုက္ပါမည္
မင္းလက္ကိုအပ္လိုက္ျပီေနာ္
က်န္းမာပါေစ ဦးအုန္း


""ဟိုက္ေသျပီဆရာ"
"ဘာျဖစ္လို႔လဲကြ"
ဒီမွာဖတ္ၾကည့္
ဖိုးေက်ာ္ဖတ္ၾကည့္ျပီး
"ဒါေလးမ်ားလြယ္လြယ္ေလး"
""ဘယ္လိုလုပ္မွာလဲငါကအဲဒီဘက္မကြ်မ္းဘူးေလ
"ဒါငါတာဝန္ထား"
က်ေနာ္လဲအလုပ္သိမ္းကာအိမ္ျပန္ခဲ့ပါသည္


ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ေမာင္ေထြးေရာက္လာသည္ "လာေမာင္ေထြးထိုင္"
"ဟုတ္အကို"
"က်ေနာ္လာတာအကိုသိပါတယ္ေနာ္"
"သိပါတယ္ကြာ"
က်ေနာ္လဲအဲေန႔မွာရြာအလွပမ်ားလိုက္ျပလိုက္
ပါသည္
ဒီလိုနဲ႔တစ္ပတ္ၾကာေတာ့ေမာင္ေထြးကသူၾကိဳက္
တဲ့ေကာင္မေလးေတြ႔ျပီတဲ့တစ္ညေနက်ေနာ္ရယ္
ဖိုးေက်ာ္ေမာင္ေထြးသုံးေယာက္ဆုံခိုက္
"အကိုတို႔ေရက်ေနာ္သေဘာက်တဲ့လူေတြ႔ျပီဗ်"
"ဟာဟုတ္လားဒါဆိုဘယ္သူလဲ"
"ႏြားေက်ာင္းတဲ့မိဂ်မ္းေလ"
"ကဲဖိုးေက်ာ္ေရမင္းကူညီလိုက္ေတာ့"
ဒီလိုနဲ႔ေတာသူမယားေလးအခ်စ္ခရီးစပါျပီ
တစ္လၾကာေတာ့သူတို႔ႏွစ္ဦးခ်စ္သူျဖစ္သြားၾက
ၾကတယ္ေလက်ေနာ္လဲသူအေဖဆီအေၾကာင္း
ၾကားကာေမာင္ေထြးနဲ႔မိဂ်မ္းမဂၤလာပြဲကို
တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း(၅)ရက္ေန႔မွာမဂၤလာ
ေဆာင္ေပးလိုက္ပါသည္
ေရာက္ပါျပီေမာင္ေထြးမဂၤလာဦးည
ရြာဓေလ့အတိုင္းခဲဖိုးေတာင္းရန္အသြား
"အဂ်မ္း"
"ဘာလဲလို႔"
"ရင္မခုန္ဘူးလားလို႔"
က်ေနာ္တို႔လဲခဲဖိုးမေတာင္ေသးဘူးနားေထာင္
ေနမိတယ္
"အဂ်မ္း"
"ရင္ခုန္ဘူးလားလို႔"
"ဘာကိုရင္ခုန္ရမွာလဲ"
ေနာက္တစ္ခါေမာင္ေထြးထပ္ေမးသည္
"အဂ်မ္း"
"ဘာလဲလို႔"
"ရင္မခုန္ဘူးလားလို႔"
"ကဲကိုေထြးရင္မခုန္လားမလားမသိဘူး
ႏြာေက်ာင္းရင္းဖိုးေထြးနဲ႔စပါးပုံေဘးေတြ႔ရလို႔
ရုိးရုိးေနျပီေတာ့ေရ"
ရုိးရုိးဆိုတာခ်ိန္းေတြ႔တာကိုေနာ္တစ္လြဲေတြးနဲ႔
ေမာင္ေထြးမွာလဲေတာသူမယားရထားကမွာ
ျမိဳ႕သူေတြထက္လည္ေနတာကိုေတြ႔ေတာ့ေလသည္...





ခဏတာျပဳံးနိဳင္ပါေစ


***စံလြန္းတင္**





ႏွစ္ျဖာသုခခ်မ္းသာၾကပါေစ.....ေခတ္သစ္မင္းနႏၵာ

Sunday, 30 September 2012

ပုံလွလွေလးမ်ား




































***ကံၾကမၼာဓါးသြားေအာက္ကပန္းတစ္ပြင့္**....

ၾကြားၾကြားဝင့္ဝင့္

အလွတင့္သည့္

အိုပန္းကေလးရယ္...




ပင္ယံျမင္မွာ

လွပသည့္မို႔

ဂုဏ္မာန္ဝင္ေနလား...



ဝတ္ရည္စုတ္လူး

ပ်ားဘီးလူးတို႔လယ္

ေပ်ာ္႐ႊင္ျမဴးၾကြ

ပန္းဘဝဆိုတာ

ေၾကြက်စျမဲဆိုတာ

ေမ့ေနျပီလား...




ကံၾကမၼာဓါးသြား

ပါးပါးလွီးေနတာ

မသိသာလို႔

သတိေမ့ေနတာလား...



ပြင့္ဖတ္ေၾကြေျမခမွ

သတိရမွာလား

ေမ့လို႔မေန

သတိဆင္ျခင္

ဥာဏ္ယွဥ္လို႔သာ

ပန္းဘဝပန္းအလွ

တည္တံ့ပါေစေတာ့လား...ပန္းကေလးရယ္




***စံလြန္းတင္**





ႏွစ္ျဖာသုခခ်မ္းသာၾကပါေစ.....ေခတ္သစ္မင္းနႏၵာ

ကာရန္အေၾကာင္း

(၂)ကာရန္၊ အသံ
ကာရန္ဆိုတာ ကာရႏၲ ဆိုတဲ့ ပါဠိစကားကေန ဆင္းသက္လာပါတယ္။ အကၡရာရဲ့အဆံုးသတ္ (ဒါမွမဟုတ္) အဆံုး အကၡရာ လို႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ ကဗ်ာမွာဆိုရင္ေတာ့ အကၡရာအခ်င္းခ်င္း အသတ္တူ (သို႔မဟုတ္) အသံတူ စပ္ထားတဲ့ စာလံုးေတြကို ဆိုလုိပါတယ္။ အရင္ အခန္းမွာေရးခဲ့သလို ကဗ်ာတပုဒ္မွာ အသံကာရန္၏ေကာင္းျခင္း (သဒၵါလကၤာရ) နဲ႔ အဓိပၸါယ္၏ေကာင္းျခင္း (အတၴာလကၤာရ) ႏွစ္မ်ိဳးလံုး႐ွိရပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ ကာရန္ကိုက္ေအာင္ လို႔ဆိုၿပီး အဓိပၸါယ္ေတြ လိုက္ေျမာသြားတာမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္ရပါဘူး။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အဓိပၸါယ္ေနာက္ကိုသာ ကာရန္ကိုက္ေအာင္ လိုက္ၿပီးေရးရမွာပါ။ အဲဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ အရင္ ေဆာင္းပါးမွာ ျပခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေတြလို ကာရန္သာမွန္ၿပီး ဘာအဓိပၸါယ္မွ မ႐ွိတဲ့ ကဗ်ာေတြျဖစ္ကုန္ပါလိမ့္မယ္။ ကာရန္အေၾကာင္းေျပာရင္း အလ်ဥ္းသင့္လို႔ နေဘ အေၾကာင္းပါ နည္းနည္းမိတ္ဆက္ပါရေစ။ နေဘ ဆိုတာ 'နံေဘး' ဆိုတဲ့ စကားလံုးကေနဆင္းသက္လာတယ္လို ့ ဆုိၾကပါတယ္။ အ႐ြယ္တူပ်ဥ္ခ်ပ္ ေတြကို နံေဘးခ်င္း (အလ်ားလိုက္) ယွဥ္စပ္ထားသလို အပိုဒ္ႏွစ္ခုကို ေဘးခ်င္းစပ္ဟပ္ဖဲြ႔ႏြဲ႔ထားတာကို နံေဘးစပ္၊ အဲဒီကေန နေဘစပ္လို ့ေခၚၾကပါတယ္။ ဥပမာ အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ ေရးခဲ့တဲ့ ပန္းခ်ီမႏုိင္ ေလးခ်ိဳးလတ္ မွာဆိုရင္ ...
ေ႐ႊပဒံုၾကာအခ်ပ္ကုိ၊ ေလအဟုန္လာၿပီးဟပ္စဥ္က .. စခန္းေနာ္လိုရာကြန္႔ႏုိင္တဲ့၊ မန္းေပၚမွာ ကိုၾကာညြန္႔ေသာ္မွ ... ဆိုတာေတြဟာ နေဘစပ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုလုိတာကေတာ့ ကာရန္ဟာ စာလံုးတစ္လံုးပဲ အသံထြက္ (သို႔မဟုတ္) အဆံုးသတ္စာလံုးေပါင္း တူပါတယ္။ နေဘ ကေတာ့ စာလံုးတစ္လံုးထက္ပိုၿပီး တူရပါတယ္။ နေဘစပ္နည္း ၈ မ်ိဳးေတြ႔ရပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း အစပ္၊ အဟပ္ အပိုင္းမွာဆက္လက္ၿပီးေဖၚျပေပးပါ့မယ္။ ကာရန္ကိုျပန္ဆက္ရရင္ အကၡရာ၊ ပုဒ္၊ ၀ါက် တို႔ရဲ႕အဆံုးမွာ႐ွိတဲ့ ျမန္မာ သရေတြကိုေခၚပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီကာရန္ေတြကို
(1) ၀ဏၰ ကာရန္ - အကၡရာအဆံုးမွာ႐ွိတဲ့ ကာရန္
(2) ပဒ - ပုဒ္ရဲ့အဆံုးမွာ႐ွိတဲ့ကာရန္
(3) ၀ါက် - စာေၾကာင္းအဆံုးမွာ႐ွိတဲ့ကာရန္
ဆုိၿပီး ခဲြျခားထားပါတယ္။ ဒါကေတာ့ သိသာေစဖို႔သာ ေဖၚျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာေရးရာမွာ အဲဒီလို အေသးစိတ္ ခဲြျခားၾကည့္ဖို႔ အၿမဲမလိုအပ္ပါဘူး။ သိထားရင္ေတာ့ေကာင္းပါတယ္။ ကဗ်ာအတြက္ တျခားအေရးႀကီးတဲ့ အသံရွိန္ (မၾတာ)၊ ဌာန္ (ဌာန)၊ က႐ိုဏ္း (ကရဏ)၊ ပယတ္ (ပယတန) ဆိုတာေတြ ႐ွိပါေသးတယ္။ အခုအထိ စကားေျပာရင္ ဌာန္က႐ိုဏ္းက်က် ေျပာတတ္တယ္ ဆိုၿပီး ခ်ီးမြမ္း ေနတာေတြ ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြ အကုန္ အေသးစိတ္ေလွ်ာက္ေရးေနရင္ လိုရင္းျဖစ္တဲ့ ျမန္မာကဗ်ာပံုစံေတြနဲ႔ ကာရန္ေတြအေၾကာင္း ေရာက္ေတာ့မွာမဟုတ္လို႔ အလ်ဥ္းသင့္မယ္ဆုိရင္ ေနာက္မွ ဒါေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သီးသန္႔ ေဆာင္းပါးတစ္ပိုဒ္ ထပ္ေရးပါ့မယ္။ ('မၾတာ' ဆိုတာ အသံ႐ွိန္ကို တိုင္းတာတဲ့ ျမန္မာယူနစ္ (Dimensional Unit) ျဖစ္ပါတယ္။ မ်က္စိတမွိတ္၊ လွ်ပ္တျပက္၊ ႏြားႏို႔တၫွစ္စာကာလကို တစ္မၾတာ ၾကာတယ္လို႔ တိုင္းတာပါတယ္။) အဲဒီေတာ့ ကာရန္ကိုျပန္ေကာက္ရရင္ ျမန္မာသရ (ျမန္မာကာရန္) ေတြဟာ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ၁၆ ပါး၊ အက်ယ္အားျဖင့္ ၆၄ ပါး ႐ွိပါတယ္။ အက်ဥ္း (၁၆) ပါးျဖစ္တဲ့ မူလကာရန္ေတြကေတာ့
(1) အ - ကာရန္
(2) ဣ (အိ) - ကာရန္
(3) ဥ (အု) - ကာရန္
(4) ဧး (ေအ့) - ကာရန္
(5) အဲ (အယ္) - ကာရန္
(6) ေအာ (ၾသ) - ကာရန္
(7) အက္ - ကာရန္
(8) အင္ - ကာရန္
(9) အစ္ - ကာရန္
(10) အည္ - ကာရန္
(11) အဥ္ - ကာရန္
(12) အတ္ - ကာရန္
(13) အန္ - ကာရန္
(14) အပ္ - ကာရန္
(15) အမ္ - ကာရန္
(16) အို (အို၀္) - ကာရန္ တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ မူလကာရန္ (၁၆) ပါးကမွ ထပ္ၿပီး ပြားလိုက္တဲ့အခါ ကာရန္ငယ္ အက်ယ္ (၆၄)ပါး ျဖစ္လာ ပါတယ္။
(1) အ - ကာရန္ - အ၊ အာ၊ အား ..... ၃ လံုး
(2) ဣ - ကာရန္ - အိ၊ အီ၊ အီး ....... ၃ လံုး
(3) ဥ - ကာရန္ - ဥ၊ ဥဴ၊ ဥဴး (အု၊ အူ၊ အူး) ........ ၃ လံုး
(4) ဧး - ကာရန္ - ေအ၊ ေအ့၊ ေအး ........ ၃ လံုး
(5) အဲ - ကာရန္ - အဲ၊ အဲ့၊ အဲး ....... ၃ လံုး
(6) ေအာ - ကာရန္ - ေအာ္၊ ေအာ့၊ ေအာ ........ ၃ လံုး
(7) အက္ - ကာရန္ - အက္၊ ေအာက္၊ အိုက္ ...... ၃ လံုး
(8) အင္ - ကာရန္ - အင္၊ အင့္၊ အင္း၊ ေအာင္၊ ေအာင့္၊ ေအာင္း၊ အိုင္၊ အုိင့္၊ အုိင္း .......... ၉ လံုး
(9) အစ္ - ကာရန္ - အစ္ ....... ၁ လံုး
(10) အည္ - ကာရန္ - အည္၊ အည့္၊ အည္း ....... ၃ လံုး
(11) အဥ္ - ကာရန္ - အဥ္၊ အဥ့္၊ အဥ္း ....... ၃ လံုး
(12) အတ္ - ကာရန္ - အတ္၊ အိတ္၊ အုတ္ ....... ၃ လံုး
(13) အန္ - ကာရန္ - အန္၊ အန္႔၊ အန္း၊ အိန္၊ အိန္႔၊ အိန္း၊ အုန္၊ အုန္႔၊ အုန္း ....... ၉ လံုး
(14) အပ္ - ကာရန္ - အပ္၊ အိပ္၊ အုပ္ ....... ၃ လံုး
(15) အမ္ - ကာရန္ - အမ္၊ အမ္႔၊ အမ္း၊ အိမ္၊ အိမ္႔၊ အိမ္း၊ အုမ္၊ အုမ္႔၊ အုမ္း ....... ၉ လံုး
(16) အို - ကာရန္ - အို၊ အို႔၊ အုိး (အို၀္၊ အို႔၀္၊ အုိ၀္း) ....... ၃ လံုး
ဒီ ကာရန္ေတြထဲမွာ ေသးေသးတင္သံ (-ံ) မပါဘဲျဖစ္ေနပါတယ္။ ကဗ်ာဖဲြ႔နည္းနိသ်ည္း စာအုပ္ထဲမွာေတာ့ ဒီ ကာရန္ (၆၄) ပါးကိုဘဲ ျပထားေပမယ့္ ကဗ်ာ့စြယ္စံုက်မ္း ထဲမွာေတာ့သီးျခားေဖၚျပထားတာ မေတြ႔ပါဘူး။ အဲဒီအစား ျမန္မာသရ အက်ယ္ (၆၈)လံုးကိုသာ ေဖၚျပထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေသးေသးတင္ (နိဂၢဟိတ္) ကို မသတ္ (မ္) နဲ႔ အတူတူယူရမယ္လို႔ေတာ့ အသတ္ အခန္းမွာ သီးျခားေဖၚျပထားတာေတြ႔ရတဲ့အတြက္ အံ၊ အံ့ ကာရန္ဟာ အမ္၊ အမ့္ ကာရန္နဲ႔ အတူတူဘဲ လို႔ မွတ္ရပါမယ္။
အသံ အေၾကာင္းကိုလည္း နားလည္ရပါလိမ့္မယ္။ အေပၚက ကာရန္ ၆၄ပါးကို တက္သံ၊ သက္သံ၊ ျမင့္သံ၊ တုိင္သံ ဆိုၿပီး အသံေလးမ်ိဳး ခဲြထားပါတယ္။ ဒီအသံေတြကိုမွ ဂ႐ုသံ (ေလးေလးလံလံ ေႏွးကန္ျပင္းတဲြ အ႐ွည္ဆဲြ ႐ြတ္ဖတ္ရတဲ့ အသံ) နဲ႔ လဟုသံ (ေပါ့ေပါ့ျမန္ျမန္ မေႏွးကန္ဘဲ သံမွန္ျဖင့္ဆိုရေသာ အသံ) ဆိုၿပီး ျပန္ခဲြထားပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အသံေလးမ်ိဳးကို အရင္စၾကည့္ရေအာင္။
(1) တက္သံ (၁၈) ပါး
(2) သက္သံ (၁၈) ပါး
(3) နိမ့္သံ (၁၈) ပါး
(4) တိုင္သံ (၁၀) ပါး ... ဆိုၿပီး စုစုေပါင္း (၆၄) ပါး ျပန္ခဲြထားပါတယ္။
တက္သံ (၁၈) ပါး
ေအာက္ျမစ္ နဲ႔ ၀စၥေပါက္ မပါတဲ့အသံေတြကို တက္သံလို႔ေခၚပါတယ္။ ဒီအသံေတြဟာ ဆဲြဆဲြငင္ငင္၊ ႐ွည္႐ွည္လ်ားလ်ား၊ ျမည္ျမည္ဟိန္းဟိန္း၊ ျပင္းျပင္းျပျပ ႐ြတ္ရပါတယ္။
အာ၊ ဤ (အီ)၊ အူ၊ ေအ (ဧ)၊ ေအာ္ (ေၾသာ္)၊ အင္ ........ (၆) လံုး
အဥ္၊ အည္၊ အန္၊ အမ္၊ အိန္၊ အိမ္ ........ (၆) လံုး
အုန္၊ အုမ္၊ အယ္၊ ေအာင္၊ အိုင္၊ အို၀္(အို) ........ (၆) လံုး
တက္သံေတြကို ညာသံႀကီး၊ မူလသံ၊ ပကတိသံ လို႔လဲေခၚပါတယ္။ အသံ႐ွိန္အေနနဲ႔ (႐ြတ္ဆိုတဲ့သူ အေပၚမူတည္ၿပီး) ႏွစ္မၾတာခဲြ ကေန သံုးမၾတာ ေက်ာ္အထိ ႐ြတ္ဆိုႏိုင္ပါတယ္။
သက္သံ (၁၈) ပါး
ေအာက္ျမစ္ပါတဲ့အသံေတြနဲ႔ ေအာက္ျမစ္မပါေပမယ့္ ပါသလိုဘဲ ဆိုရတဲ့အသံေတြကို သက္သံလို႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီအသံေတြဟာ အားမထုတ္ရဘဲ ႐ြ႐ြကေလး၊ သာသာျဖည္းျဖည္းေလး ႐ြတ္ရပါတယ္။
အ (အာ့)၊ ဣ (အိ)၊ အု (ဥ)၊ ေအ့ (ဧ့)၊ ေအာ့ (ေၾသာ့)၊ အင့္ ........ (၆) လံုး
အဥ့္၊ အည့္၊ အန္႔၊ အမ့္၊ အိန္႔၊ အိမ့္ ........ (၆) လံုး
အုန္႔၊ အုမ့္၊ အယ့္ (အဲ့)၊ ေအာင့္၊ အိုင့္၊ အို၀့္(အို႔) ........ (၆) လံုး
သက္သံေတြကို ဘယ္သံ၊ ခ်သံ၊ ေအာက္သံ၊ သံမ၊ ေအာက္ျမစ္သံ လို႔လဲေခၚပါတယ္။ အသံ႐ွိန္အေနနဲ႔ (႐ြတ္ဆိုတဲ့သူ အေပၚမူတည္ၿပီး) တစ္မၾတာခဲြ အထိ ႐ြတ္ဆိုႏိုင္ပါတယ္။
နိမ့္သံ (၁၈) ပါး
တက္သံေတြကို ၀စၥေပါက္ ထည့္လိုက္တဲ့အသံေတြကို နိမ့္သံလို႔ေခၚပါတယ္။ ဒီအသံေတြဟာ အသံ႐ွည္႐ွည္ကိုလည္းမစြန္႔လႊတ္ဘဲ ျပတ္ျပတ္နဲ႔ တင္းတင္းမာမာ ႐ြတ္ရပါတယ္။
အား၊ အီး၊ အူး၊ ေအး (ဧး)၊ ေအာ (ၾသး)၊ အင္း ........ (၆) လံုး
အဥ္း၊ အည္း၊ အန္း၊ အမ္း၊ အိန္း၊ အိမ္း ........ (၆) လံုး
အုန္း၊ အုမ္း၊ အယ္း (အဲ)၊ ေအာင္း၊ အိုင္း၊ အို၀္း(အိုး) ........ (၆) လံုး
နိမ့္သံေတြကို ညာသံငယ္၊ သံဖို၊ ၀သဇၨနီသံ လို႔လဲေခၚပါတယ္။ ၀သဇၨနီ ဆိုတာ ၀စၥေပါက္ ကိုပါဠိလိုေခၚတာပါ။ အသံ႐ွိန္အေနနဲ႔ (႐ြတ္ဆိုတဲ့သူ အေပၚမူတည္ၿပီး) ႏွစ္မၾတာ ကေန ႏွစ္မၾတာခဲြ ေက်ာ္အထိ ႐ြတ္ဆိုႏိုင္ပါတယ္။
တိုင္သံ (၁၀) ပါး
ႏွိမ့္လို႔ ျမႇင့္လို႔မရတဲ့ သံရပ္၊ သံျဖတ္ေတြ၊ တက္သံနဲ႔နိမ့္သံ ၂ခုၾကားကအသံေတြကို တုိင္သံ လို႔ေခၚ ပါတယ္။
အက္၊ အစ္၊ အတ္၊ အပ္၊ အိတ္ ........ (၅) လံုး
အိပ္၊ အုတ္၊ အုပ္၊ ေအာက္၊ အုိက္ ........ (၅) လံုး
တိုင္သံေတြဟာ ကသတ္၊ စသတ္၊ တသတ္ နဲ႔ ပသတ္ ဆုိတဲ့ အသတ္ေလးမ်ိဳးပါတဲ့ အသံေတြျဖစ္ပါတယ္။ အလြယ္တကူ မွတ္ခ်င္ရင္ 'ကြမ္းစားတတ္ၿပီ' လို႔ အသတ္ေလးခုကို မွတ္ထားႏိုင္ပါတယ္။ က စ တ ပ ဆုိတဲ့ အေပၚမွာ အသတ္တင္လုိက္ ရင္ တုိင္သံျဖစ္သြားပါတယ္။ တိုင္သံေတြကို သံမွန္၊ သံလတ္ လို႔လဲေခၚပါတယ္။ အသံ႐ွိန္အေနနဲ႔ (႐ြတ္ဆိုတဲ့သူ အေပၚမူတည္ၿပီး) တစ္မၾတာခဲြ ေလာက္အထိ ႐ြတ္ဆိုႏိုင္ပါတယ္။
[ျပင္ဆင္ရန္​]
ဂ႐ု၊ လဟု
ဒီအသံေလးပါးကို ဂ႐ု၊ လဟုျပန္ခဲြရင္ .... တက္သံ (၁၈) ပါး (ေအာက္ျမစ္ နဲ႔ ၀စၥေပါက္ မပါတဲ့အသံေတြ နဲ႔ ကသတ္၊ စသတ္၊ တသတ္၊ ပသတ္ ဆိုတဲ့ အသတ္ေလးပါး မပါတဲ့အသံေတြ) ဟာ ဂ႐ုအသံ (ဂ႐ုကာရန္)ျဖစ္ၿပီး က်န္တဲ့ အသံသံုးပါး (သက္သံ၊ နိမ့္သံနဲ႔ တုိင္သံ ေပါင္း ၄၆ပါး) ကေတာ့ လဟုအသံ (လဟုကာရန္) ေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ အသံေလးပါးနဲ႔ ဂ႐ု၊ လဟု ဆိုတာကို သေဘာေပါက္ေလာက္ၿပီထင္ပါတယ္။



က်ေနာ္ဒီကဗ်ာေရးနည္းေတြကုိဆုိဒ္တစ္ခုမွကူးယူထားတာပါ
အခုအဲဆုိဒ္ေလးကရွာမေတြ ့ေတာ့ပါဘူးးးး

ကဗ်ာေရးသူတက္ေအာင္ၿမင္ပါေစ..............ေခတ္သစ္မင္းနႏၵာ