ေႏြ

ေခတ္

ပုိက္ဆံအိတ္ထဲ ေငြေဖာင္းေနသလား
အေပါင္းအသင္းမ်ားက ေခၚခ်င္ေျပာခ်င္
ခ်စ္တဲ့သူကႀကည္ျဖဴ  မုန္းသူကလည္း
ပါးစပ္တစ္ျပင္ျပင္ ေႀသာ္...ေခတ္

အတုိျပတ္နဲ ့ မလုံတစ္လုံ
သုိးေရၿခဳံထားေသာ ဝံပုေလြေတြႀကား
ေျပးလႊားေဆာ့ကစားခ်င္ ေႀသာ္...ေခတ္

အငယ္အေနွာင္း မယားေပါင္းေသာင္းေျခာက္ေထာင္
ေငြရွိပါက ဘယ္နားထားထားေနမယ္ျပင္ ေႀသာ္...ေခတ္

သစၥာတရား   ေစ်းကစားလုိ ့
ရည္းစားမ်ားမွ အဟုတ္ထင္ ေႀသာ္...ေခတ္

အေပ်ာ္အပါး  ေလာင္းကစား
ဘီယာအရက္ ခုံမင္စြဲလန္း
ညစဉ္တုိင္းလည္း တီးေဟာက္ထုိင္
အခ်ိန္ျဖဳန္းခ်င္ျပန္ ေႀသာ္...ေခတ္

လူနဲ ့လူခ်င္း  ေမတၱာကင္းလုိ ့
ရန္စစ္မီးမ်ား ေလာင္ကြ်မ္းျပန္ ေႀသာ္...ေခတ္

ေႀသာ္...ေခတ္  ေႀသာ္...ေခတ္ ေႀသာ္.

ညီညြတ္ညိန္း

ေလာကလူရြာ

ခဏေရာက္လာ  သည္ခ်ိန္ခါမယ္
အတိတ္ဘဝ ျပဳသမွ်ကံ
ေႀကာင္းက်ဳိးေပးပုံ မတူေလ၏
ရုပ္ဝတၳဳခင္ ဓနဂုဏ္ေငြ
အစြဲျပဳကာ သူငါအတၲ
မာန္မာနတုိ ့ ျမင့္တတ္ကုန္၏
အနိစၥမျမင္ ရုပ္ကုိခင္တြယ္
ဒီသံသရာ  ဖတ္တြယ္လုိ ့ထား
ျမင့္ျမတ္ဘုံမွာ  ေနရေသာ္လည္း
တရားမသိ  အမွားမျမင္
မ်က္ကန္းစစ္ ျဖစ္လ်က္ေနပါတကား။

ညီညြတ္ညိန္း

အဆုံးအကၡရာ သုံးလုံးကစ၍ အနူေလာမ ဖတ္ျပီးလွ်င္ နွစ္လုံးစီ ေနာက္သုိ ့ဆုတ္၍ အစအကၡရာ သုံးလုံး၌ အစသတ္၍ ဖတ္ေပးပါ။

ေမာင္ခ်စ္သူ
လွသူတစ္မ်ဳိး
ေလးစူနုတ္ခမ္း
သူတုိသဝန္
ခ်စ္လြန္းလုိ ့။
ယုံပါကြယ္
မရြယ္မုန္းစိတ္
ထက္ဆုံးအသက္
တစ္ရြက္နွစ္လႊာ
စြယ္ေတာ္ေပါင္းဖက္
ယွက္မွညွာခ်င္း
တစ္ပြင့္တစ္ညွာ
တစ္သက္မွာ။

အေျဖာင့္ကား။ ။
ခ်စ္လြန္းလုိ ့
သဝန္သူတုိ
နူတ္ခမ္းေလးစူ
တစ္မ်ဳိးလွသူ
ေမာင္ခ်စ္သူ။
တစ္သက္မွာ
တစ္ညွာတစ္ပြင့္
ညွာခ်င္းယွက္မွ
ေပါင္းဖတ္စြယ္ေတာ္
နွစ္လႊာတစ္ရြက္
အသက္ထက္ဆုံး
မုန္းစိတ္မရြယ္
ယုံပါကြယ္။

သီတင္းကြ်တ္လ

***မုိးနတ္ႏြယ္**

ျဖဴစင္သန္ ့ရွင္း
ေျခာက္ျပစ္ကင္း
ထုံးသင္းပ်ံ ့ေပတယ္။
ရူပါရုံအဆင္း
ပပဝင္း
လမင္းသုိ ့ႏွယ္။
ခြန္းေျခြစကား
ေလေျပလား
ထင္မွားေလာက္ေပ။
ကုိယ္ဟန္ယဥ္ေက်း
ျမင္သူေငး
ရင္ေအးေစဖြယ္။
ပါးျပင္ထက္ဝယ္
နံ ့သာျခယ္
တင့္တယ္ပါေပေလ။
ဇဗၺဴလက်ၤာ
ကြ်န္းမဟာ
သူသာအလွဆုံးျဖစ္ေပမည္။

စိတၱသုခကာယသုချပည့္စုံၾကပါေစ.....ညီညြတ္ညိန္း

ျပန္လာခဲ့မယ္အေမ

တုိင္းတစ္ပါေျမ အေဝးေရာက္ေန
အေမေမတၱာ ပန္းခင္းရာဆီ
ျပန္လာခဲ့မည္။
အေမတၱာေဝး ဟုိအေဝးက
ျပန္လာခဲ့မည္။
တမ္းတလုိ ့လြမ္းရ မွန္းဆခဲ့ေသာညေတြ
အေမရင္ခြင္ေျမဆီ ျပန္လာခဲ့မည္။
ဟုိအရင္လုိ မိသားစုထမင္းဝုိင္း
ေအာက္ေမ့တမ္းတ အတူတူလက္ဆုံစားကာ
ညခ်မ္းအခါစကားေဖာင္ဖြဲ ့ အေမေျပာျပခဲ့ေသာ
တစ္ေထာင္တစ္ညပုံျပင္ေတြ
မၾကားရတာၾကာျပီအေမ။
အေမရင္ခြင္ကေနအေတာင္ျဖန္ ့ကာ
ေလဟာျပင္ထဲတဲ့ငွက္ငယ္
အခုေတာ့အေမအိမ္အသုိက္ျမဳံကုိ
ျပန္လာခဲ့မည္။
တကယ္ေတာ့အေမ
ေလာကအလယ္အေတာင္မစုံ
ဘဝဇာတ္ခုံကလွေသာအရာမဟုတ္
လိမ္ညာတာေတြဟန္ေဆာင္မွ ုေတြ
ျပည့္ႏွက္ေနတယ္အေမ။
ရုိးသားျခင္းဆုိတာကုိခုတုံးလုပ္
အျမတ္ထုတ္ခ်င္သူေတြကလည္းအမ်ားၾကီးအေမ။
သစၥာကုိျခံခတ္ေမတၱာကုိအေရျခဳံ
ဝံပုေလြလုိလူစားေတြလည္းအမ်ားၾကီးအေမ။
ေႏြးေထြးအရိပ္အေမအိပ္ကုိပဲျပန္ခဲ့ေတာ့မည္။

ဖားႏွင့္ပ်ား

စိမ္းလဲ့ကန္သာ ပန္းေပါင္းစုံျဖာ
ငါးမည္ခုိင္းသင္း ပန္းရနံ ့ဆင္း
ေလေျပသယ္ေဆာင္ ေမႊးရနံ ့ေထာင္
စိတ္ကုိၾကည္နူး ဘဝင္ထူး၏
ပန္းရနံ ့ေၾကာင္ ့ ေဝးကေရာက္လာ
ပ်ားတုိ ့သည္သာ ဝတ္ရည္စုတ္လူး
အရသာထူး ခံစားဖူးသည္
ကန္တြင္းဖားငယ္ ၾကာပန္းသင္းလည္း
ရနံ ့မရ ဝတ္ရည္မေသာက္
ပ်င္းရိစိတ္ေမြး သနာစရာေလး။
ငါတုိ ့ျပည္ရြာ သာသနာေရာင္ဝါ
ေနလုိလလုိ ထြန္းကားပါလ်က္
အႏွစ္သာရ မသုံးေဆာင္ရ
ဖားႏွင္မျခား သနားစရာ
သည္ျဖစ္အင္သုိ ့ ေရာက္မွန္းမသိ
ေရာက္ေနရ၏။
ေဝးကေရာက္လာ ပ်ားပမာ
တုိင္းတစ္ပါးသားတုိ ့ ဝတ္ရည္စုတ္လူး
ရသာထူးကုိ ျမိန္ေရယွက္စြာ
သုံးေဆာင္ကုန္၏။
ကန္ေရျပင္တြင္း ၾကာပန္းခင္းကုိ
ပုိင္ဆုိင္ပါလ်က္ ရသာထူးနဲ ့ေဝး။

စိတၱသုခကာယသုချပည့္စုံၾကပါေစ.....ညီညြတ္ညိ

ေမွ်ာ္လင့္တုိင္းသာ

ေလေတြတုိက္လုိက္တုိင္း
ပန္းပြင့္ေတြလြင့္ေၾကြရမည္ဆုိရင္
ပန္းပြင့္ဆုိတာရွိပါဦးမလား။
ေရေတြတုိက္စားတုိင္းသာ
ေျမျပဳိက်ရင္ေျမၾကီးဆုိတာရွိပါဦးမလား။
လုိခ်င္တုိင္းသာရပါမူရင္
ဘယ္မွာဆင္းရဲ ဒုကၡရွိမည္လဲ။
ခ်စ္သူတုိင္းသာေပါင္းခြင့္ရရင္
ဘယ္မွာအလြမ္းအေဆြးရွိပါမလဲ။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တုိင္းသာ
ျဖစ္လာရင္က်ဆုံးျခင္းဆုိတာ
ဘယ္မွာရွိမည္လဲ။
လဲက်တုိင္းသာျပန္မထနုိင္ရင္
ဘယ္မွာေအာင္ျမင္မွ ုဆုိတာ
ရွိပါမလဲ။
ေလာကတရားကုိနားလည္ထားရင္
ဘဝဆုိတာၾကမ္းတမ္းတယ္လုိ ့
ထင္စရာမရွိပါဘူး။

ေျမဇာ

ခႏၱီတရား ရွိေနသ၍
သည့္ခံေနမည္ အက်ည္းတန္တဲ့
မင္းတုိ ့ေတြကုိ မနစ္ျမဳိလာရင္
တြန္းခ်ဖုိ ့ကုိ ဝန္းမေလဘူး
ေျမဇာထရင္ ေကသရာဇာ
ေတာင္မခံနုိင္ဘူး။
ေမတၱာတရား ရွိေနသ၍
ဒီအတုိင္းၾကည့္ေနမည္
အသိေတြရုိင္း ေခြးလုိရုိင္းရင္
ေျမဇာက ကန္ခ်မွာေနာ္
သတိသာထား။
ဂရုဏာတရား ရွိေနသ၍
သက္သာေနမည္
ထပ္ခါထပ္ခါ ေစာ္ကားရင္
ေမာ္ၾကြားတဲ့သူ ေျမဇာက
ခါခ်ပစ္မွာေနာ္ မသက္ညွာဘူး
ေျမဇာတဲ့ေနာ္။
မုဒိတာတရား ရွိေနသ၍
ကေလးေလးလုိ ေခ်ာ့ျမဴေနမည္
ကေလးဆုိးက ေခြးသူခုိးလုိ ့
ထေဟာင္ရင္ေတာ့ ညအေမွာင္ေတာင္မေရွာင္
ေျမဇာမညွာဘူးေနာ္
ခႏၱီ၊ေမတၱာ၊ဂရုဏာ၊မုဒိတာ
ဤေလးပါသာ ပ်က္ျပယ္ေအာင္လုပ္ရင္
ေျမဇာအျပစ္ အဆုိလစ္ႏွင့္။

စိတၱသုခကာယသုချပည့္စုံၾကပါေစ.....ညီညြတ္ညိန္း

နုတ္ဆက္အလြမ္း

ညေနခ်မ္းမွာ ေလခ်ဳိေတြျဖန္းပါေပါ့
အညာေျမကုိျပန္ရေတာ့မည္
ေနခဲ့ပါေတာ့ မင္းဘဝေပ်ာ္သလုိ
ေတာ္ရာမွာေနေပ်ာ္စရာကုိေတြး
တုိ ့ေဝးရဖုိ ့အေၾကာင္းဖန္
ေပါင္းရန္မျဖစ္တာမုိ ့
ေနာင္ဘဝအတြက္ပဲဆုေတာင္းၾကပါစုိ ့
မ်က္ရည္စုိ ့စုိ ့ေတာ့
ပါးမုိ ့မုိ ့မွာစီးကာေနလည္း
စီးပါေစေလ အျပာေရာင္မ်က္ရည္
ေတြးဆခက္ေတာ့ ေဝးရတဲ့အတြက္
ရင္မေလးပါနဲ ့ခင္ေလး
တမင္ေဝးေအာင္ဖန္လာတဲ့ကံကုိလဲအျပစ္မဆုိ
ခ်စ္ျမဲခ်စ္ေန ခ်စ္လ်က္ပါေလ
တခါတေလသတိရ အိပ္မရတဲ့ညေတြေပါ့
အုိေမရယ္ဘာေၾကာင့္မ်ား
ေဝးခဲ့တာလည္း လြန္းၾကင္ငွက္အသည္းေပါ့
တခါတည္းေျပာမယ္ေနာ္
ဇာမဏီအသည္းနဲ ့ တစ္ဘဝစာခ်စ္သြားမယ္
နုတ္ဆက္ခဲ့တယ္ေနာ္....
ရုတ္တစ္ရက္ထြက္ေျပး
မခ်စ္လုိ ့မဟုတ္ဘူး အခ်စ္ဆူးေၾကာင့္
အခ်စ္ရူးရူးေနသူပါ
ရူးခ်င္ရူးေစ မမွ ုပါဘူးေလ
အရံလူဘဝသနားမေနနဲ ့
ဘဝေျခကေရႊသဇင္နဲ ့လက္ခုတ္ပန္း
အရမ္းလွမ္းတယ္ေနာ္
လုိခ်င္တာဘဝတုိင္းမွာမရနုိင္ဘူး
တူညီအခ်စ္ဆုိတာရွားတယ္
မင္းဘဝကံေပးတဲ့အေဖာ္လက္ကုိျမဲေအာင္တြဲေနာ္
အခ်စ္နဲ ့စေနာက္ဆုံးလြမ္းေစသည္

ေရပြက္ပမာ

ေနထြက္တာေနဝင္တာလဲခဏ
ရလာသမွ်ဒီခႏၶာလည္းခဏ
ငုိခ်င္းရယ္ျခင္းေသာကတြင္းလည္းခဏ
ရတဲ့အခ်ိန္ခဏေလးတြင္းမွာ
ဘာေတြေၾကာင့္မ်ားအတၱေတြထား
လူနဲ ့လူအခ်င္းက ေမတၱာကင္းလုိ ့
စစ္တစ္လင္းေတြျဖစ္ေနၾကတာလဲ
အခ်င္းခ်င္းဂုဏ္ေတြျပဳိင္
သူနုိင္တယ္ငါနုိင္တယ္
ကုိယ္ကုိအဟုတ္ထင္ၾက
အပုပ္ႏြံကရုန္းဖုိ ့မၾကဳိးစား
မေတာ္သင့္ရာေတာ္လုိ ့
မေဖာ္သင့္တာေတြလဲေဖာ္
ေၾသာ္...ျဖစ္ပ်က္ဓမၼတာ
ေမ့ကာထားျပီးလား
ေျမေပၚရဲရဲေလ်ာက္ပါ
တစ္ေန ့ေတာ့လည္း
ေျမၾကီးထဲသြားရမည္ကုိ
သတိမမူ ဥာဏ္မယူ
ကုိယ္ကုိသာေကာင္းေအာင္ၾကဳိးစား
သူမ်ားေတြဘာျဖစ္ျဖစ္
လွည့္မၾကည့္
စာနာျခင္းတရားဘယ္သြားထားလဲ
ဘဝဆုိတာေရပြက္ပမာ
ေန ့လားညလား ေသမည္မသိပါ
သတိကပ္ခါ အသိျမတ္မွ
လူျဖစ္ရက်ဳိးနပ္မည္။

အရုဏ္

အရုဏ္ေတာ္လင္း၊တြန္ၾကဴးလင္းၾကက္
ႏွဳိးေဆာ္ခ်ိန္ဝယ္၊လုံမငယ္ေလး
ဆြမ္းခ်က္ရန္ျပင္၊ထင္းကစုိစုိ
မီးဖုိအုိတြင္း၊မီးမွာမရဲ
တစ္ရွဲရွဲႏွင့္၊ျငိမ္းျမဲျငိမ္းလ်က္
မီးခုိးကအူ၊မ်က္ရည္ပူေဝ
ညည္းညဴမေန၊ဆြမ္းက်က္ဖုိ ့ေရး
ၾကဳိးစားေမႊးသည္။
အုိ...အုိ...ေရာင္နီ၊လာျပီလာျပီ
သူရိန္ေရွ ့ကြ်န္း၊ေခါင္းထြန္းလုိ ့ေပၚ
ေရာင္နီျမင့္တက္၊သစ္ငုတ္ထက္မွာ
အျမီးကေျမွာက္၊ဝမ္းဗုိက္ေအာက္က
အျဖဴကုိခံ၊အနက္လႊားျခဳံ
ေတာင္ပံၾကားႏွင့္၊ငွက္သပိတ္လြယ္
ငွက္ငယ္ကေလး၊စုိးစီစုိးစီ
ဝင္းေပါက္မွာမည္။
ဗုဒၶဘုရား၊ဦးထိပ္ထားလ်က္
သေျပညြန္ ့ဖူး၊ဆြမ္းေတာ္ဦးႏွင့္
ဆီမီးေရခ်မ္း၊လွဴဒါန္းပူေဇာ္
သာဓုေခၚေစ.....ေခၚေစေသာဝ္။

စိတၱသုခကာယသုချပည့္စုံပါေစ.....ညီညြတ္ညိန္း

လြင္(၃)

ဆြတ္ခ်ဴရန္ခက္ပါရဲ ့ မ်က္ပါနဲ ့သက္လယ္
အုံ ့ပုန္းျဖစ္သူမ်က္ႏွာငယ္ ကြက္မလည္နုိင္ေသး
ေရြငုံမင္းအမိေမွ်ာ္သလုိ ခရီးေတာ္ နီးလ်က္ကယ္ေဝး
ဘယ္ေသာခါဝယ္ တူႏွစ္ကုိယ္နီးရပါ့မယ္
ေမာင္ၾကံရြယ္ေသာ္လည္း နတ္ပန္းတစ္မွ်
ခူးရခက္ေသးတယ္ အျမင္မွာနီးသေလာက္
ခရီးေတာ္တကယ္ေဝး ယကၡေစာင့္သည့္
ပန္းသုိ ့နွယ္ မိဘေမာင္ဖြား
အကုိေတြၾကား ေစာင္ၾကပ္တဲ့
နတ္ပန္းေလးရယ္။
သဥၹာေလေဆာင္းခန္း တစ္ေမွးစက္ရာ
ခင္မ်က္ႏွာေလး တစ္ေရးေရးျမင္
အိမ္မက္ထဲမွာ ေတြ ့ရတယ္
သူဇာအလွမယ္ ျမင္သူေငးေလာက္
အလွမွာအယဥ္ဆင့္ တင့္တယ္သူေလး
အသည္းထဲဝယ္ စြဲရစ္ခုိင္မွာ
တြယ္တာေႏွာင္ၾကဳိး ထပ္ခါရစ္တုိး
အျမဲတမ္းပဲတ ေမွ်ာ္ေနသူမွာ
ခ်ဴရန္ခက္လွတယ္။

***လြင္(၂)**

ရုပ္အဆင္းဟန္ ၾကြားဝင့္လုိ ့ရယ္
မ်က္ႏွာထားျပဳံးပါရင္ မင္းပပရွုံး
တစ္ဖတ္သား မုန္းနုိင္ပါဘူး
ယမင္းလွေကသြယ္
နုသားေတာ္ ဝါဝါညက္ကယ္ႏွင့္
ရွုစားေတာ္ အခါခါမက္ဖြယ္
နံ ့သားပန္းလည္း မလိမ္းျခယ္
မိန္းမျမတ္လုိ ့ ေခၚေလာက္ပါရဲ ့
ဟန္မူရာ ေျခာက္ျပစ္ကင္းစင္။
ျမင္လွ်င္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္ၾကဳိးေနွာင္သြယ္
သူဇာနတ္မယ္ ယုံပါေတာ့ကြယ္
ရာသက္မခြဲ ေပါင္းဖုိ ့ရန္ရြယ္
ေမတၱာေတာ္မဖယ္ ကိႏၷရီေမာင္ႏွံသဖြယ္
ျပဳိင္ေစဦးေတာ့ ဘယ္ခါမွမရွုံး
ယုံပါေတာ့ခင္။
တူႏွစ္ကုိယ္ ေန ့စဥ္ေတြ ့ခ်င္တယ္
ပင္တုိင္ေတာ္ဦး ေက်ာ့မွဳးေကသြယ္
မရရင္ေတာ့ကြယ္ ရူးရေတာ့မယ္
ဤကမၻာနဲ ့ ေနာက္ကမၻာလဲ
အျမဲပဲခ်စ္ပမည္ ဘယ္လုိပင္
သံသရာေတြလည္းဆုံးဦးေတာ့ မမုန္းဘူးကြယ္။
သြားေလရာ ခင္မ်က္ႏွာ
မ်က္စိမွာစြဲ ခက္လွတယ္ေလး
ေမာင္ဖူးစာျဖစ္ဖုိ ့အေရး ဘုရားလည္းမစ
သိၾကားလည္းမစ
ဘယ္ေသာအခါမွ နီးရပါ့မယ္။

***လြင္**

သူ ့ရဲ ့ဂုဏ္သတင္း ထုံသင္းပ်ံ ့ေမႊး
မုိးနတ္ႏြယ္အလား ထင္မွားေလာက္တယ္
သူဇာပုံႏွဳန္း သူသာအလွဆုံး
ခုံးမ်က္စဟန္ခ်ီ သုံးရက္လဆန္မီတယ္
ခ်စ္ခ်င္ဖြယ္ လွလဲလွေပ။
ခါးေသးလုိ ့ရင္ခ်ီ ပတၱျမားအေသြးႏွယ္
ပန္းမာလာသဖြယ္ ၾကဳိင္လွဳိင္ တင့္ဆန္းတယ္
မူယာမၾကြယ္ရူပါရုံရယ္ ျမင္သူစြဲလမ္းေစ။
ေရွးဘဝကံ ေဖးမျပန္
အေၾကာင္းခ်င္းဆက္သြယ္ ေပါင္းသင္းဖုိ ့ရည္ရြယ္
ခ်စ္ေသာသူဇာအလွ ရူပါရုံဆန္း
ခ်စ္ေမတၱာပန္း ပြင့္လန္းေဝ
ခ်စ္ပါေတာ့ေလ။
ဆယ္ကမၻာဆုံးေစ မမုန္းပါေလ
ၾကင္ၾကင္နာနာပါ့မယ္ စိတ္ခ်ပါေမ။

ပန္ဆင္လုိလွ်င္ေခါင္းျဖီးေစခ်င္

ပန္းမွာသုံးပြင့္
စီရီပြင့္
ပန္ခြင့္မၾကဳံရ။
ျဖစ္ရာဘဝ
က်င္လည္ရ
မ်ားလွဒုကၡေရာက္။
ျဖစ္လုိက္ပ်က္လုိက္
ဘဝဆက္
မ်က္ရည္စက္ေတြမ်ားလွျပီ။
ဓမၼစည္ၾကီး
ရုိက္ေဆာ္တီး
မည္ဟီးဘဝဂ္တုိင္။
ကိေလသာနား
ပိတ္၍ထား
တုိ ့မ်ားမၾကားနုိင္။
မၾကားဘိေသာ္
ပန္းရိေရာ္
ဟစ္ေအာ္ညည္း၍မွဳိင္။
ပန္းပြင့္သုံးပြင့္
ပန္ဆင္ခြင့္
လြဲလုိ ့က်န္ခဲ့ျပီ။
ပြင့္ခဲ့ေသာပန္း
မေျခာက္ႏြမ္း
ေမႊးမွေတာ္ၾကမည္။
ေမတၱယ်ပန္း
ဦးထိပ္မွန္း
ဆင္ျမန္းဖုိ ့ရန္ရည္။


စိတၱသုခကာယသုချပည့္စုံၾကပါေစ.....ညီညြတ္ညိန္း

ၾကဳိးၾကာအားမာန္

အေတာင္ကုိျဖန္ ့ရင္း
ေလကုိဆန္တက္ခါ
ပ်ံသန္းတက္ရေသာၾကဳိးၾကာ
မုိင္ေထာင္ခ်ီခရီးၾကမ္း
မညည္းမညဴပဲ
သူအေတာင္တစ္စုံနဲ ့
ေလဟုန္ကုိခြဲထြက္ျပီး
လုိရာအရပ္ကုိသူခရီးဆက္
ေတာင္ပံတစ္ခ်က္ခတ္တုိင္း
အားျပတ္တယ္ဆုိတာမရွိပါဘူး
ဇြဲလုံးလနဲ ့သာခရီးဆက္ႏွင္တာပါ
ေလေတြတုိက္လုိက္တုိင္း
ပန္းေတြေၾကြက်ရရင္
ပန္းပြင့္ဆုိတာ
က်န္ပါဦးမလား
ေရေတြတုိက္စားလုိ ့
ေျမျပဳိက်ရင္
ေျမၾကီးဆုိတာက်န္ပါဦးမလား
မျပီးေသးတဲ့ခရီးတြက္
ၾကဳိးၾကာငွက္လုိအေတာင္ခတ္တုိင္း
အားတက္ျပီးခရီးမဆက္နုိင္ဘူးလား
ပတ္ဝန္က်င္ဆုိတဲ့ေလကုိေၾကာင္ရင္
ေနစရာေနရာဘယ္မွာရွိမလဲ
ေလာကဓံကုိေၾကာက္ေနရင္
ၾကဳိးၾကာငွက္လုိမုိင္ေထာင္ခ်ီခရီး
ပ်ံသန္းနုိင္ပါဦးမလား
ဝမ္းနည္းစရာေတြ ့တုိင္း
မ်က္ရည္က်ရပ္ရင္
ဘယ္မွာမ်က္ရည္က်န္မည္နည္း
ၾကဳိးၾကာငွက္ေလကုိဆန္ရလုိ ့
အေတာင္ေညာင္းေနာက္ေၾကာင္း
ျပန္လွည့္ျခင္းဆုိတာမရွိဘူးေနာ္
ဘဝေရွ ့ဆက္ခရီးတြက္အားမာန္နဲ ့
သူခရီးဆက္တာၾကဳိးၾကာအားမာန္
အတုယူရန္..............

စိတၱသုခကာယသုချပည္စုံၾကပါေစ.....ညီညြတ္ညိန္း
 

ဧရာဝတီလြမ္းခ်င္း

ျမစ္တစ္ရုိး ကံဆုိးတယ္တဲ့
မင္းတုိ ့ျမစ္ဆုံ ေရနဒီ
ေဝရီလမ္းမွာလ ေလနီၾကမ္းရယ္က
သန္းဝုိက္လုိ ့မွဳ ံ အုိျမစ္ဆုံ
ေမခမလီခ ျမစ္ႏွစ္သြယ္ခလုိ ့
ဧရာဝတီရယ္လုိ ့ ျမစ္မင္းဧရာ
ျဖစ္လာရေပ အလွပေတြစုံ
ျမစ္ယံေၾကာတစ္ေလ်ာက္
ေတာင္တန္းေတာင္စြယ္
ထပ္ထပ္ရစ္ေခြ။
ျမန္ျပည္အတြက္ ဧရာရွိမွ
ပီျပင္လွပ ၾကည္လင္လွ
ျမန္ျပည္တစ္ခြင္ တုိ ့ေသြးေခြ်းနဲ ့
တည္ေဆာက္ခဲ့တာ ျပည္ပေရာက္ဖုိ ့လား
ငါတုိ ့လက္ဖဝါးေတြ ေခြ်းစက္ ေသြးစက္
မေပ်ာက္ေသး နီလ်က္သာေထြ။
ဧရာပ်က္ရင္ ျမန္ျပည္တြက္
မဲ့လွဓိပၸါယ္ ျဖစ္ရရွာမယ္
ျမန္ျပည္နဲ ့ဧရာ ဧရာနဲ ့ျမန္ျပည္
ခြဲျခားမရ တုိးဘုိဘြားေမြႏွစ္
ျဖဳန္းတာမ်ားလွ အားရပါေလ
အုိအေဆြတုိ ့။

စိတၱသုခကာယသုချပည့္စုံၾကပါေစ.....ညီညြတ္ညိန္း
 

သူသည္ပန္းတစ္ပြင့္ျဖစ္ခဲ့လွ်င္

ဥယ်ာဥ္ေျမမွာပ်ဳိးတဲ့ပန္း
လန္းဆန္းတာပဲျမင္ခ်င္တာေပါ့
ညွဳိးႏြမ္းမွာကုိျဖင့္ဥယ်ာဥ္မွဳးတုိင္း
အလုိလားၾကတာအမွန္ပါေလ
သူသည္ပန္းတစ္ပြင့္ျဖစ္ခဲ့ပါလွ်င္
ရနံ ့ထုံသင္းေမႊးပ်ံ ့ျခင္း
ဂုဏ္သတင္းေက်ာ္ေဇာ
ေလေျပသယ္ရာေမႊး
ပန္းကေလးပဲျဖစ္ေစခ်င္တာ
ရင္ထဲကဆႏၵပါေလ
ပန္ေတာ္က်ဘဝမလွပျခင္း
ျမင္သူရြံ ့ရွာခူးသူမဲ့
ပန္ဆင္သူမဲ့ျပီး
ႏြမ္းေၾကရမွာကုိ
ဥယ်ာဥ္မွဳတုိင္းမျမင္ရက္မၾကည့္ရက္ပါဘူး
သူသည္ပန္းတစ္ပြင့္ျဖစ္ခဲ့ပါလွ်င္
ဥယ်ာဥ္ေတာမွာပြင့္လန္းေနခ်ိန္
ပ်ားပိတုန္းေတြရန္ကုိ
ဥယ်ာဥ္မွဳးကကာကြယ္ေပးမွာပါ
ပန္းကေလးဝတ္ရည္စုတ္လူး
ပ်ားဘီလူးတုိ ့အလယ္သနားစဖြယ္
 အႏြမ္းပန္းေလးမျဖစ္ရေအာင္ေပါ့
သူသည္ပန္းတစ္ပြင့္ျဖစ္ခဲ့ပါလွ်င္
ကုိယ္တုိင္ပ်ဳိးသည့္ပန္း
မခူးရက္မေမႊးရက္
ပင္ယံထက္ပဲလွပါေစခ်င္တာပါ
ခူးလုိ ့ေျခြနမ္းလုိ ့ႏြမ္းရင္လဲ
အျမဲလွပပန္းဘဝျဖစ္ေစခ်င္တာ
ဥယ်ာဥ္မွဳးတုိင္းရဲ ့ ဆႏၵပါေလ
သူသည္ပန္းတစ္ပြင့္ျဖစ္ခဲ့ပါလွ်င္.............

စိတၱသုခကာယသုချပည့္စုံၾကပါေစ.....ညီညြတ္ညိန္း